ترجمهء خطبهء سى و يكم از سخنان او است : هنگامى كه عبد اللَّه بن عباس را بنزد زبير فرستاد تا او را باطاعتى كه پيش از جنگ جمل با أمير المؤمنين داشت برگرداند با طلحه ديدار مكن ، زيرا اگر او را ببينى ، او را مانند گاوى خواهى يافت كه شاخش را به روى گوشش كج كرده استاو همان بىباك بيخيال است كه سوار حوادث دشوار و ناهنجار مىگردد و مىگويد : رام است . ولى با زبير ملاقات كنزيرا او طبيعتى نرمتر داردبه او بگو : پسر دائىات مىگويد : در حجاز مرا شناختى و در عراق مرا انكار كردى پس براى تو چه مانعى از آن اطاعت و بيعتى كه با من داشتى پيش آمده است سيد شريف گفته است : على بن ابي طالب عليه السلام اولين كسى است كه اين جمله ( فما عدا مما بدا ) از او شنيده شده است .